Verse 1
Dလောကရဲ့ လမ်းများပေါ်လျှောက်သွားရင်းနဲ့ မောပန်း နွမ်းနယ်
နှလုံးသားက လွမ်းဆွတ်လို့တမ်းတမိရဲ့ အမေရဲ့ Dအိမ်ကို
Gအေးမြတဲ့ အမေရဲ့မေတ္တာရိပ် နဲ့ဝေးခဲ့ Dသူမို့Bm
Eတစ်ခါတစ်လေပြန်လည်တွေးရင် Aရင်မှာပိုကြေA7ကွဲ
Verse 2
ခြောက်သွေ့တဲ့ Dအိပ်မက်ရှည်တွေကြားထဲမှာ အရိပ်တစ်ခုလွင့်ပြယ်
Aရက်စက်တဲ့ နေ့ရက်များတိုက်ခိုက်ကြလို့ အားနည်းနေDပြီဆို
D7တင်းထားတဲ့ Gစိတ်ဓါတ်များ ပြိုကွဲသွားမလား စိုးDရိမ်လို့Bm
Eရင်မှာ ဒါဏ်ရာAများနဲ့ နာကျင်နေပြီA7ပဲ
(အိမ်ပြန်ချင်တယ် ဟူး... ဟူး...) Aအငြိမ်းချမ်းဆုံး Dအမေ့အိမ်
Verse 3
မွန်းကျပ်တဲ့ Dမြို့ပြလူနေမှု ပုံစံမှာ စီးမျောရင်းလေ
Aမပြည့်ဝတဲ့ ခရီးတစ်ခု အဆုံးအစွန်ထိ ကြိုးစားနေသူDမှာ
D7ရိုးသားတဲ့ Gကျေးလက်က အမေ့အိမ်လေး အကြောင်းတွေးမိနေလို့DBm
Eမက်ရင်း အလိုလိုငိုချင်တယ်AA7
အနွေးထွေးဆုံး Dအမေ့အိမ်
Chorus
C7အိပ်မရတဲ့ ညGများစွာထဲ အို DရထားဥဩသံBm
လေးများကြားရင် Gအိမ်ပြန်ချင်တဲ့ Aစိတ်ကလေးတားမရDဘူးGD
Bridge
မွန်းကြပ်တဲ့
အားလုံးထက်အနွေးထွေး အမေရင်ခွင်ပဲလို့ သိလိုက်ရတဲ့ အချိန်ကျတော့
လုံခြုံတဲ့နေရာဟာ
ကျွန်တော်က ဟိုးအဝေးကြီးမှာရောက်ရှိနေခဲ့ပြီလေ