Verse 1
Dလောကရဲ့ လမ်းများပေါ်လျှောက်သွားရင်းနဲ့ မောပန်းနွမ်းနယ်
Dနှလုံးသားက လွမ်းဆွတ်လို့တမ်းတမိရဲ့ Dအမေ့ရဲ့အိမ်ကို
Gအေးမြတဲ့ အမေ့ရဲ့မေတ္တာရိပ်Dနဲ့ ဝေးခဲ့သူမို့
Bm Eတစ်ခါတစ်လေ ပြန်လည်တွေးရင် Aရင်မှာပိုကြွေ A7
Verse 2
Dခြောက်သွေ့တဲ့ အိပ်မက်ရှည်တွေကြားထဲမှာ အဆိပ်တစ်ခုလွင့်ပြယ်
Dမွန်းကျပ်တဲ့ မြို့ပြလူနေမှုစနစ်မှာ မီးမြှိုက်ရင်းလေ
ရက်စက်တဲ့ နေရက်များတိုက်ခိုက်ကြလို့ Aအားနည်းနေDပြီဆို
D7တင်းထားတဲ့ Gစိတ်ဓာတ်များ ပြိုကွဲသွားမလား Dစိုးရိမ်လို့
Bm Eရင်မှာ ဒဏ်ရာများနဲ့ Aနာကျင်နေပြီ
A7ပဲ (အိမ်ပြန်ချင်တယ် ဟူး... ဟူး) အငြိမ်းချမ်းဆုံး Dအမေ့အိမ်
Verse 3
မပြိုလဲတမ်း ခရီးတစ်ခုအဆုံးအထိရောက်ဖို့ AကြိုးစားနေDသူမှာ
D7ရိုးသားတဲ့ Gကျေးလက်က အမေ့အိမ်လေးအကြောင်း Dတွေးမိနေလို့
Bm Eမောပန်းရင်း Aအလိုလိုငိုချင်တယ်
A7ပဲ (အိမ်ပြန်ချင်တယ် ဟူး... ဟူး) အနွေးထွေးဆုံး Dအမေ့အိမ်
Bridge
C7အိပ်မပျော်တဲ့ ည Gများစွာထက် ဆိုး
Dရထားဥဩသံ Bmလေးများကြားရင်
Gအိမ်ပြန်ချင်တဲ့ Aစိတ်ကလေးတားမရ ဘူး D G D
Outro
Dအားလုံးထက်နွေးထွေး အမေ့ရင်ခွင်ကိုလွမ်းလိုက်ရတာ
လုံခြုံတဲ့နေရာဟာ
အချိန်တန်တော့ ကျွန်တော်ကဟိုး အဝေးကြီးမှာရောက်ရှိနေခဲ့ပြီလေ